Kennismaking.
“We weten het eigenlijk nog niet. We hebben deze plek, en een gevoel. Iets ruims, veel licht. Het huis van mijn oma had zo'n gang waar we als kinderen altijd rondrenden — die sfeer, iets in die richting.”
We luisteren langer dan we tekenen. We stellen vragen die je niet verwacht.
Hoe sta je 's ochtends op? Waar kook je het liefst? Wie komt er logeren? Op basis van het gesprek schetsen we de randen van jouw programma — nog niet hoe het huis eruitziet, maar wat het moet kunnen.
“Ik wist niet dat we dit allemaal wilden. Maar nu je het zo opschrijft — ja, dat klopt wel. En eigenlijk moet er ook een plek komen waar ik kan werken, als dat past.”
We voegen de werkplek toe en toetsen het budget opnieuw.
Een eerste programma van eisen ligt er. Geen vorm, wel richting. Geen prijs, wel een realistisch kader. Nog niks definitief — alles wat we hier vastleggen mag straks weer wijzigen.
